umutlu bir bekleyiş...

Cumartesi günü kısa bir ultrason deneyimi daha yaşadık...

Baba kese muayenesi ve kalp atışını dinlediğimiz ilk muayaneye gelmişti... Ancak o gün bu gündür bir türlü mümkün olmadı onunla muayeneye girmek...
Ben kolu şöyle bacağı böyle, elmacık kemikleri çok belirgin derken gözleri kocaman oluyor, inanamıyor ve"atıyorsun" diyordu...  Sonunda gözleri ile görünce bana inandı...

Bu hafta 5. aya ilk adımımızı attık... 17. haftadayız... 110 gr ve 18 cm... Maşallah...

Cumartesi akşam Maya'dan Dr. Oya ve Embriyolog Kerem Bey'in düğününe davetliydik... bu tatlı çifte mutluluklar diliyorum... düğün öncesi bir çılgınlık yapıp şıkır şıkır giyinikken ultrasona girdim. babası için ancak o saat uygun olabildiği için biraz da mecburiyetten... Hiç bu kadar şık muayene olmamıştım...  Bu arada Şerife de çok şıktı, ama bizi kırmadı... seni hep böyle görmek istiyorum Şerife'ciğim,  çocuğumun gözü gönlü açıldı...

Şerife hemen cinsiyeti görme çalışmalarına başlasa da boşver dedim şerifeye... Amaç görüşmeye aracılık etmek...
Baba çok duygulandı ve hayretler içerisinde kaldı... Bebek ona bir jest yapıp elini salladı... Eşim çocuklar gibi sevindi...
Bu kısa görüşmenin tadı damağında kaldığından, bundan sonra ne yapıp edip daha sık görmek isteyeceğinden eminim...

Muayene kısa olunca yazı da kısa oldu...